"Prometeusz"

  • STATEK KOSMICZNY USCSS PROMETEUSZ / PROMETHEUS – INFORMACJE:

Identyfikator wywoławczy: 130748.
Zastosowanie statku: głęboka eksploracja / statek naukowo-badawczy.

Producent: Weyland Corporation.
Klasa: FTL Heliades.

Rok produkcji: 2073.
Rok zniszczenia: 2094 (1 styczeń).

Napęd: 4 silniki jonowe FTL (Faster Than Light – szybsze niż światło) w systemie VTOL (Vertical Take Off and Landing – zdolność do pionowego startu i lądowania).

Zasilanie główne: fuzyjny reaktor RL (moc 2,1 terrawata).

Wymiary:
– 170m długości,
– 120m szerokości,
-   73m wysokości (wraz z zewnętrznymi antenami komunikacyjnymi)

Prędkość maksymalna: 0,03 roku świetlnego na dzień (w podprzestrzeni).
Zasięg: możliwe loty na odległość 40 lat świetlnych w czasie krótszym niż 5 lat.

Załoga minimalna:  3.

Przybliżony koszt pojazdu: 1 trylion $

 

Wyposażenie ratunkowe:
- 1 moduł ratunkowy klasy D, umożliwiający transport całej załogi i automatyczną nawigację średniego zasięgu oraz automatyczne lądowanie.
- 8 kapsuł ratunkowych klasy A, przeznaczonych maksymalnie na jedną osobę.

Wyposażenie – pojazdy naziemne:
- 5 transporterów wielozadaniowych RT – 01
- 2 zautomatyzowane pojazdy wydobywcze
- 4 łaziki czterogąsienicowe ATV NR6

Wyposażenie dodatkowe:
- Pełne zaplecze medyczne w tym MedPod 720i – zautomatyzowane urządzenia do diagnozy, leczenia i operowania człowieka.
– Labolatorium.
– Kilkanaście komór stazy HES.

 

Załoga (wraz ze znanym losem):
Janek – kapitan (zabity przy zderzeniu statków)
Meredith Vickers – dyrektor misji (zmiażdżona przez statek Inżynierów)
David 8 – obsługa misji (częściowo uszkodzony przez Inżyniera)
Elizabeth Shaw – główny naukowiec
Charlie Holloway – główny naukowiec (spalony przez Vickers)
Millburn – biolog (uduszony przez obcą formę życia)
Fifield – geolog (spalony przez Janka)
Ford – medyk (zabity przez ostatniego Inżyniera)
Chance – 1. asystent pilota (zabity przy zderzeniu statków)
Ravel – 2. assistant pilota (zabity przy zderzeniu statków)
Jackson – najemnik (zabity przez ostatniego Inżyniera)
Vladimir – najemnik (zabity przez zmutowanego Fifielda)
Taplow – najemnik (zabity przez zmutowanego Fifielda)
Sheppard – najemnik
Wallace – mechanik (zabity przez zmutowanego Fifielda)
Barnes – mechanik (zabity przez zmutowanego Fifielda)
Nieznany mechanik (zabity przez zmutowanego Fifielda)
Peter Weyland – sponsor misji “Prometeusz”
2 androidy ochrony – niezaliczane do załogi


 

  • OPIS STATKU:

USCSS (United States Commercial Star Ship) Prometeusz / Prometheus powstał z osobistej inicjatywy Petera Weylanda, który sfinansował cały projekt. Był to rewolucyjny statek kosmiczny, najdroższy i najbardziej zaawansowany technologicznie pojazd, który przełamał hegomonię starszych statków klasy „Heliady” (ang. Heliades) i wyznaczył nowe horyzonty dla podróży międzygwiezdnych oraz badań i eksploracji kosmosu. „Prometeusza” stworzono specjalnie do długich podróży, jako pierwszy statek miał dotrzeć poza najdalszy wówczas skolonizowany układ planetarny KOI-2410.

Pojazd Prometheus po wylądowaniu na LV-223

USCSS po wylądowaniu na LV-223. Źródło: www.pewpewpew.de

 

Statek należał do pierwszej grupy pojazdów z napędem nadświetlnym (FTL) należącym do grupy SEV, czyli pojazdów przeznaczonych do eksploracji kosmosu (Space Exploration Vehicle).
Podobnie jak pierwsze statki klasy Heliady – „Prometeusz” był okrętem zapewniającym molekularną stabilność zarówno dla wszystkich komponentów statku, jak i żywej, ludzkiej załogi podczas lotów w podprzestrzeni i pokonywaniu wielu lat świetlnych.

Głównym aspektem jego budowy były cztery potężne silniki jonowe o napędzie jądrowym, umieszczone symetrycznie po 2 z każdej strony statku. Hybrydowe silniki VTOL (Vertical Take Off and Landing) umożliwiały nie tylko loty międzygwiezdne, ale również poruszanie się w atmosferze planet, a dodatkowo cechowała je zdolność do pionowego startu i lądowania. Tą niezwykle przydatną i praktyczną cechę uzyskano dzięki rozmieszczeniu silników na dwóch potężnych i ruchomych gondolach (po 2 silniki na każdej platformie). Przy fazie lądowania rampy ustawiały się w pozycji horyzontalnej, a silniki w wertykalnej, dzięki czemu cała siła odrzutowa była wstanie przeciwstawić się grawitacji planety i utrzymać w powietrzu ciężar pojazdu oraz sprowadzić go do łagodnego lądowania.

Dysze każdego silnika wyposażono z zewnątrz w 4 potężne nogi, wysuwane hydraulicznie podczas lądowania. Podstawa każdego z takich wsporników miała wymiary ok. 4×5,5 metra. 16 takich podpór zapewniało stabilną pozycję pojazdu po wylądowaniu.

W fazie lotu przy konieczności osiągnięcia dużych przyśpieszeń lub maksymalnej prędkości – gondole nachylały się, aby ułatwić skierowanie dysz silników w kierunku przeciwnym do kierunku lotu.

 Dysze Prometeusza

Układ dyszy silników w locie (atmosfera). Żródło: jeffreyklyles.files.wordpress.com

 

„Prometeusz” mimo swojej masy i wielu systemów zewnętrznych, anten i mierników zachował dość opływowe kształty, co znacznie ułatwiało poruszanie się i manewrowanie w atmosferze. Głównym aspektem opływowego kształtu statku jest górna, mocno zakrzywiona kopuła w module dowodzenia (przednia część statku), która kryła pomieszczenie nawigacji.
Pod kopułą, w spodniej części modułu dowodzenia, znajdował się dobrze przeszklony mostek, zapewniający doskonałą widoczność pilotom.

Kokpit / mostek statku Prometeusz

Kokpit / mostek statku. Źródło: img4.wikia.nocookie.net

 

Wnętrze „Prometeusza” kryło aż 5 poziomów nie licząc specjalnego pokładu lotów dla kapsuł ratunkowych.

Wszystkie systemy statku mieściły się w tylnej jego części. Mostek i pokój nawigacji miały swoje miejsce we wspomnianym już module dowodzenia.
Dokładny rozkład pomieszczeń wg pokładów „Prometeusza” prezentujemy poniżej.

 Rozkład pomieszczeń w Prometeuszu

Rozkład pomieszczeń statku. Źródło: pat49.blogspot.com

 

  • Pokłady „Prometeusza”:

Poziom 1:
laboratorium medyczne, moduł ratunkowy klasy D, MedPod, komory stazy HES.

Poziom 2:
mostek, laboratorium, pomieszczenie medyczne, mesa, „Cryo Room”, pomieszczenia obsługi technicznej, pomieszczenia obsługi zasilania, kwatery załogi, kapsuły ratunkowe, mech A/B, windy, zespół korytarzy (P37/L22/L26).

Poziom 3:
kwatery załogi, laboratorium, zespół korytarzy (A3/B3/C3).

Poziom 4:
kwatery załogi, kombinezony kosmiczne.

Poziom 5:
LB Room 1/6, ładownia, korytarze B1

Poziom 2 / Level 2Plan Poziom 2 statku. Źródło: www.thescifishow.com

 

  •  Galeria pomieszczeń Prometeusza

USCSS Prometheus został zaprojektowany w taki sposób, aby po wylądowaniu służyć załodze jako w pełni wyposażona baza wypadowa, centrum planowania misji oraz centrum medyczne i laboratorium badawcze. Projekt ten ściśle wynikał z zadań, jakie miał wykonywać statek eksploracyjny i badawczy. Załoga nie musiała rozbijać obozu poza statkiem, gdyż wszystko, czego potrzebowała by badać pobliski teren, miała dosłownie w zasięgu ręki na pokładzie statku. To idealne rozwiązanie, ponieważ w razie niebezpieczeństwa załoga mogła błyskawicznie wrócić ze zwiadu w terenie i skryć się we wnętrzu szczelnego statku lub w ekstremalnych przypadkach szybko podnieść „Prometeusza” z powierzchni.

 


 

  • HISTORIA:

Badania nad pojazdami FTL (Faster Than Light), które potrafiły osiągać prędkości nadświetlne, zakończyły się sukcesem już w drugiej połowie lat trzydziestych XXI wieku. Wówczas to naukowcom udało się opracować silne i bardzo wydajne źródło zasilania dla pojazdów FTL – generator fuzyjny. Był to reaktor jądrowy, w którym zachodziła w pełni kontrolowana synteza jądrowa lekkich jąder. Reaktor szybko wdrożono na pokłady statków nowej generacji, zdolnych do pokonywania prędkości z jaką rozchodzi się światło. Hybryda reaktora fuzyjnego i silnika jonowego okazała się bardzo skuteczna jako źródło napędu statków nowej generacji.

Nowe typ pojazdów mianowano klasą „Heliady” (ang. Heliades). Ta klasa pojazdów szybko zdominowała flotyllę Weyland Corporation i zrewolucjonizowała eksplorację kosmosu. Zastosowanie komór stazy HES, czyli kapsuł kriogenicznych, utrzymujących załogę w stanie sztucznej hibernacji oraz androidów mogących kontrolować właściwy przebieg podróży podczas „snu” załogantów, otworzyło zupełnie nowe perspektywy przed eksploracją przestrzeni kosmicznej i pozwoliło skolonizować niedostępne dotąd światy.

„Heliady” były okrętami flagowym floty Weyland Corp. i udanie służyły wydziałowi „Transportu” od 2034 roku. Po trzydziestu ośmiu latach rozwoju, Weyland z dumą zapowiedziało powstanie nowego członka floty – większego, bezpieczniejszego „Prometeusza”.

Powstanie nowego statku było wynikiem dużego zaangażowania w projekt  Petera Weylanda. To on z własnej inicjatywy nazwał projekt imieniem tytana Prometeusza, znanego z mitologii greckiej. Jak wiemy – Prometeusz przechytrzył bogów, zabrał im ogień i przekazał ludziom. Weyland chciał spełnić podobną rolę i za pomocą misji USCSS Prometeusz – objawić, zarówno inwestorom, jak i wszystkim ludziom, jedyną ostateczną prawdę o pochodzeniu człowieka.

Peter był przekonany, że planowana główna misja statku będzie najistotniejszą w historii ludzkości i przyniesie obopólne korzyści – zarówno dostarczy unikatowych informacji technologicznych inwestorom i zapewni dalszy rozwój firmy na długie lata, jak i przyniesie każdemu człowiekowi prawdę o swoim pochodzeniu.

Ogromna waga misji była głównym powodem długich poszukiwań najlepszej załogi, której doświadczenie i ponadprzeciętne umiejętności miały przełożyć się na sukces lotu. Skomplikowany proces rekrutacji toczył się równolegle z pracami nad konstrukcją „Prometeusza”.

Pierwsza misja „Prometeusza” została zaplanowana na lato 2073 roku. Niemniej nie była to misja docelowa. Należało ją traktować jako sprawdzenie możliwości pojazdu. Na prawdziwy test swoich możliwości „Prometeusz” musiał czekać do 2091 roku.

Wówczas statek został wysłany z misją zbadania księżyca LV-223 w odległym układzie planetarnym Zeta 2 Reticuli. Peter Weyland dzięki wcześniejszym inwestycjom w prace badawcze naukowców Elizabeth Shaw i Charlie’go Holloway’a, był przekonany, że na LV-223 odkryje dowody istnienia mitycznych „Inżynierów”, których podejrzewano o zainicjowanie życia na Ziemi.

Lot na LV-223 trwał 2,5 roku. Na miejsce „USCSS Prometheus” dotarł w wigilię roku 2093.

„Prometeusz” wylądował niedaleko sztucznego tworu – kopuły o średnicy ponad 700 metrów. Załoga we wnętrzu sztucznej góry nie tylko napotkała samych „Inżynierów”, ale musiała zmierzyć się z nową, ekstremalnie niebezpieczną formą życia, stworzoną lub złapaną wcześniej przez „Inżynierów”.

Przybycie „Prometeusza” zapoczątkowało ciąg wydarzeń, które ostatecznie mogły zagrozić całkowitą eliminacją gatunku ludzkiego.

Gdy członkowie załogi zorientowali się, jakie są plany „Inżynierów” wobec Ziemi, musieli podjąć zdecydowane kroki, aby zniweczyć plany obcej rasy. Kapitan „Prometeusza” (Janek), postanowił powstrzymać startujący pojazd obcych, który z morderczym ładunkiem broni biologicznej kierował się ku Ziemi. „Prometeusz” był statkiem badawczym i nie dysponował uzbrojeniem. Jedynym wyjściem było staranowanie wrogiego okrętu. „USCSS Prometeusz” uległ zatem całkowitemu zniszczeniu w samobójczym ataku 1 stycznia 2094 roku. Zderzenie dwóch statków zabrało życie 3 członkom załogi oraz pośrednio przyczyniło się do śmierci Vickers (zmiażdżona przez opadający na planetę wrak obcego statku), która wcześniej ewakuowała się z pokładu „Prometeusza” w module ratunkowym.

 


 

  • CIEKAWOSTKI:

„Prometeusz” to nie jedyne wykorzystanie mitologii greckiej w nazewnictwie statków kosmicznych Weyland Corporation. Nazwa klasy statków „Heliady” (Heliades) oznacza córki boga Heliosa i okeanidy Klimene, siostry Faetona. Gdy Faeton zginął w rydwanie ojca podczas przejażdżki po nieboskłonie, siostry zebrały się nad brzegiem rzeki Eridanos i zaczęły opłakiwać śmierć brata. Opłakiwały go tak intensywnie, że bogowie nie chcąc już dalej wysłuchiwać ich żalów z litości zamienili je w topole, a ich łzy stały się bryłkami bursztynu.

USCSS Prometeusz miał pierwotnie nosić nazwę USCSS Magellan – ta nazwa figurowała we wczesnych skryptach Johna Spaihtsa, zatytułowanych „Obcy: Inżynierowie”. Nazwę tą ostatecznie zdecydowano się zmienić.

Hudson

Źródła załączonych i nieopisanych zdjęć:

www.prometheus2-movie.com

 

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>